Οι τόκοι υπερημερίας είναι υπερβολικά ψηλοί

Πάρα πολλοί δανειολήπτες αντιμετωπίζουν προβλήματα με την εξυπηρέτηση των δανείων τους.   Ιδιαίτερα όταν οι δανειολήπτες δεν πληρώνουν καθόλου, τα ποσά των δανείων αυξάνονται.  Αυτό όμως που δυσκολεύει αφάνταστα τους δανειολήπτες είναι οι τόκοι υπερημερίας που επιβάλλονται στα μη εξυπηρετούμενα δάνεια και τα διογκώνει περισσότερο.  Και εφόσον η οικονομία βρίσκεται σε ύφεση και η ανεργία σε ψηλά επίπεδα, πολλοί από τους δανειολήπτες δεν μπορούν να βρουν δουλειά, πόσο μάλλον να πληρώνουν δόσεις.   Στο μεταξύ, επειδή οι τιμές των ακινήτων υποχωρούν συνεχώς, το πρόβλημα θα γίνεται όλο και πιο έντονο. 

Από τη μια το ποσό του δανείου θα αυξάνεται κάθε χρόνο λόγω τόκων αλλά και τόκων υπερημερίας, και από την άλλη οι αξίες των ακινήτων που λειτουργούν ως εξασφάλιση έναντι των δανείων θα μειώνεται κάθε χρόνο. Θεωρώ ότι μέχρι με τα ψηλά επιτόκια και τους τόκους υπερημερίας που χρεώνουν οι τράπεζες, σύντομα οι εξασφαλίσεις δεν θα καλύπτουν τα δάνεια.  Με λίγα λόγια, ακόμα και αν οι εκποιήσεις ξεκινήσουν νωρίτερα, όπως προβλέπει το μνημόνιο, η τράπεζα δεν θα εισπράττει αρκετά για να καλύψει τα ποσά των δανείων.  Λόγω του ανόητου συστήματος με τις προσωπικές εγγυήσεις που έχουμε στην Κύπρο, οι τράπεζες θα τρέχουν τους οφειλέτες ακόμα και μετά τις εκποιήσεις,  για τυχόν υπόλοιπα που θα χρωστούν.  Τα υπόλοιπα αυτά θα είναι κυρίως τόκοι υπερημερίας, με τους οποίους επιβαρύνονταν τα δάνεια για αρκετά χρόνια.  Δηλαδή, το γεγονός ότι οι εκποιήσεις καθυστερούν δεν είναι προς όφελος των δανειοληπτών.  Δεν είναι τυχαίο που πολλοί εκφράζουν παράπονα ότι τα δάνεια τους έχουν διπλασιαστεί εξ’ αιτίας των τόκων υπερημερίας που χρεώνουν οι τράπεζες.  Αυτό που χρειάζεται να γίνει άμεσα είναι η κατάργηση των τόκων υπερημερίας και οι διάφορες χρεώσεις που συνοδεύουν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια.  Για παράδειγμα, κάποιες τράπεζες χρεώνουν τόκους υπερημερίας 2% και 3% πάνω από το ήδη ψηλό επιτόκιο, και χρεώνουν και ένα πέναλτι κάθε μήνα καθυστέρησης.  Το γεγονός ότι η τράπεζα χρεώνει κάτι τι περισσότερο για καθυστερήσεις είναι λογικό για δύο λόγους.  Πρώτον, η τράπεζα στερείται αυτά τα χρήματα, τα οποία θα πρέπει να αναπληρώσει με βραχυπρόθεσμο δανεισμό, και δεύτερον, η επιβολή ψηλότερου επιτοκίου στις καθυστερημένες δόσεις είναι μοχλός πίεσης για τον δανειολήπτη να πληρώσει.  Το πρόβλημα όμως είναι ότι η τράπεζα χρεώνει τόκους υπερημερίας μέχρι και 2% για στεγαστικά δάνεια, 3% για καταναλωτικά και 4-5% για επιχειρηματικά.  Αυτό όμως που είναι εντελώς απαράδεκτο, είναι ότι μετά από κάποιους μήνες καθυστέρησης, η τράπεζα παίρνει το δάνειο στο δικαστήριο, το οποίο αποφασίζει ότι ολόκληρο το δάνειο είναι σε καθυστέρηση και ο τόκος υπερημερίας επιβάλλεται σε ολόκληρο το ποσό, άσχετα αν η καθυστέρηση αφορά μόνο μερικές δόσεις.  Σε τελική ανάλυση, το σύστημα που διέπει τη διαχείριση δανείων δεν εξυπηρετεί κανένα και χειροτερεύει την κατάσταση.  Όλα αυτά τα προβλήματα, και άλλα πολλά, οφείλονται στο γεγονός ότι οι εκποιήσεις καθυστερούσαν χρόνια στην Κύπρο, και οι τράπεζες αναζητούσαν άλλες λύσεις για να εισπράξουν το λαβείν τους.

 

Μάριος Μαυρίδης, οικονομολόγος, βουλευτής Κερύνειας 

enasomatou IT Team