Και όμως, ο κόσμος χάνεται

Category: ΑΡΘΡΑ
Published on Friday, 04 January 2013 11:30
Written by Administrator
Hits: 3245

Πολύ ανησυχητική είναι η καθυστέρηση που παρατηρείται στην σύναψη της δανειακής σύμβασης της Κύπρου με το Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.  Υπογραφή της συμφωνίας δεν αναμένεται πριν τον Φεβρουάριο ενώ κάποιες αναφορές λένε ότι το μνημόνιο θα υπογραφεί μετά τις προεδρικές εκλογές του Φεβρουαρίου.  Αυτή η υπερβολική καθυστέρηση είναι ύποπτη καθώς δεν γνωρίζουμε τους πραγματικούς λόγους της.  Η στάση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), η στάση των Βορείων της Ευρώπης αλλά και η στάση της ίδιας της κυβέρνησης γεννά εύλογα ερωτηματικά για την πορεία της δανειακής σύμβασης.  Φαίνεται ότι όλοι θέλουν κάτι από την Κύπρο και φαίνεται ότι η καθυστέρηση ευνοεί όλους εκτός τους ενδιαφερόμενους εκτός από την κυπριακή οικονομία, η οποία παραπαίει μέσα στην αβεβαιότητα.  Το ΔΝΤ, το οποίο τηρεί έντιμη στάση έναντι της Κύπρου, έχει αναφέρει πολλές φορές ότι για να συμμετέχει στη δανειακή σύμβαση της Κύπρου θα πρέπει το δημόσιο χρέος της να είναι βιώσιμο, δηλαδή κάτω από το 120% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ), κάποιοι μιλούν για το 100% του ΑΕΠ. 

Συνήθως το ΔΝΤ φέρνει εις πέρας επιτυχημένες αποστολές (ανεξάρτητα από τα ψέματα που λένε οι αντιμνημονιακοί), όμως μετά την εμπειρία που είχε με την Ελλάδα είναι ιδιαίτερα προσεκτικό.  Και ο λόγος είναι απλός.  Τα χρήματα του ΔΝΤ δεν είναι μόνο για την Κύπρο αλλά για όλες τις χώρες που συμμετέχουν σε αυτό και θα πρέπει να διασφαλίζεται η επιστροφή τους.  Έτσι, το ΔΝΤ θα αναμένει την τελική έκθεση της PIMCO για να αποφασίσει κατά πόσο το χρέος της Κύπρου είναι βιώσιμο.  Αν το κυπριακό χρέος δεν είναι βιώσιμο, ακόμα και μετά τις ιδιωτικοποιήσεις ημικρατικών οργανισμών, τότε το ΔΝΤ θα ζητήσει κούρεμα του κυπριακού χρέους.  Αυτή είναι μια ξεκάθαρη στάση.  Η στάση της Γερμανίας, της Φινλανδίας και της Ολλανδίας, είναι λιγότερο ξεκάθαρη. Οι χώρες αυτές ενδιαφέρονται βεβαίως για την διάσωση ενός μέλους της ευρωζώνης, αλλά ενδιαφέρονται και για άλλα πράγματα όπως το φορολογικό καθεστώς της Κύπρου που προσελκύει δεκάδες χιλιάδες εταιρείες από τρίτες χώρες, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και οι ιδιωτικοποιήσεις (για να είναι πιο εύκολη η πρόσβαση ευρωπαϊκών κολοσσών στην  κυπριακή αγορά).  Αυτές οι χώρες μας αφήνουν να περιμένουμε, για να προσδιοριστούν δήθεν οι ανάγκες των τραπεζών, και μετά αφού βρεθούμε στο χείλος της χρεωκοπίας θα μας απλώσουν χείρα βοηθείας και θα μας επιβάλουν τους όρους τους.  Η στάση της κυπριακής κυβέρνησης είναι η λιγότερο ξεκάθαρη και ύποπτη.  Η παρούσα κυβέρνηση βολεύεται από την καθυστέρηση που παρατηρείται για να αποφύγει την υπογραφή μνημονίου.  Άλλωστε η κυβέρνηση καθυστέρησε ήδη 16 μήνες, από τότε δηλαδή που η Κύπρος έχει αποκλειστεί από τις διεθνείς αγορές. Ακόμα δύο μήνες δεν χάθηκε ο κόσμος!  Και όμως ο κόσμος χάνεται, με την αβεβαιότητα να σκοτώνει την οικονομική δραστηριότητα.  Επενδύσεις και κατανάλωση μειώνονται συνεχώς ενώ το τραπεζικό σύστημα παραμένει μετέωρο και αθωράκιστο.

 Μάριος Μαυρίδης

Βουλευτής Κερύνειας